De vele rollen die we opnemen en hoe we onszelf daarin kunnen kwijtraken

Soms sta je er niet bij stil, maar we vervullen elke dag een hele reeks rollen.

Je schakelt van de ene naar de andere, vaak zonder pauze.
Tot op een bepaald moment de vraag opduikt: En waar ben ík eigenlijk gebleven?

In deze blog neem ik je mee in wat er gebeurt wanneer je leeft vanuit verwachtingen van anderen, en wat er verandert wanneer je je rollen opnieuw vanuit jezelf gaat invullen.

We nemen allemaal een hele verzameling rollen op doorheen ons leven.
Soms merk je het niet eens, maar op een dag besef je dat je tegelijk ouder, partner, kind, collega, vriend(in), mantelzorger, buur, vrijwilliger, planner, luisterend oor, emotionele steunpilaar en nog veel meer bent.
En dat allemaal in één persoon.

Op zich is dat helemaal oké.
Rollen vervullen hoort bij het leven.
Alleen wordt het lastig wanneer je die rollen niet meer vanuit jezelf vervult, maar vanuit wat je denkt dat anderen van jou verwachten.

Wanneer je leeft vanuit verwachtingen van anderen

Misschien herken je dit:

• Je zegt vaker “ja” dan goed voelt.
• Je past je gedrag aan om niemand teleur te stellen.
• Je houdt anderen tevreden, zelfs als het je veel energie kost.
• Je voelt je uitgeput, terwijl je eigenlijk “niets bijzonders” hebt gedaan.
• Je raakt gaandeweg het gevoel kwijt van wie jij eigenlijk bent.

Dat gebeurt wanneer je je rollen invult vanuit de buitenwereld.
Je wordt een soort kameleon die altijd probeert spanning te vermijden en te pleasen.
Dat vraagt enorm veel energie.

People pleasen lijkt zorgzaam, maar ondertussen zet je jezelf voortdurend op de laatste plaats. Dat blijft nooit zonder gevolgen.

Wanneer je je rollen begint te vervullen vanuit jezelf

Er bestaat een ander, veel zachter pad.

Wanneer je elke rol vanuit jezelf begint te vervullen, verandert er iets fundamenteels.
Je reageert dan niet meer automatisch.
Je checkt eerst bij jezelf: voel ik dit? Wil ik dit? Past dit bij mijn waarden? Is dit haalbaar?

Je wordt niet egoïstisch, je wordt authentiek.
Je antwoorden komen uit jouw perspectief en jouw binnenwereld.

En dat geeft rust.

Wat er dan verandert

Wanneer je leeft en werkt vanuit jezelf merk je:

• Je raakt minder snel uitgeput.
  Je gaat niet langer over je grenzen heen.
• Je energie gaat naar dingen die je voeden.
  Naar verbinding, groei, creativiteit en fijne momenten.
• Je stopt met pleasen.
  Je zegt ja omdat je dat wil, niet omdat je bang bent iemand teleur te stellen.
• Je krijgt meer respect.
  Duidelijke grenzen tonen liefde voor jezelf en geven anderen helderheid.
• Je voelt je terug jezelf.
  Niet een bundel rollen die je “moet” opnemen, maar iemand die vanuit een stevige kern leeft.

Jezelf opnieuw op de eerste plek zetten

Je hoeft niet te wachten tot het misloopt. Je kan vandaag al kleine stappen zetten:

• Eén keer per dag bewust checken: Wil ík dit?
• Een automatische ja vervangen door: Ik denk er even over na.
• Je tempo vertragen wanneer je voelt dat je in overdrive gaat.
• Eerlijk tegen jezelf zijn: Doe ik dit voor mij, of voor de ander?

Dat zijn kleine, liefdevolle bewegingen die veel veranderen.

Je bent meer dan je rollen

Het is mooi om ouder te zijn, partner, collega, vriend(in) of verzorger.
Maar onder al die lagen zit iemand die niet vergeten mag worden: Jij!

Wanneer jij vanuit jezelf leeft, krijgen al je rollen meer diepte.
Je deelt dan niet langer stukjes van jezelf, maar laat zien wie je écht bent.
En dat maakt alle verschil.

Je mag dus zacht voor jezelf zijn.
Je mag kiezen voor een manier van leven die klopt bij wie je bent, niet bij wie anderen denken dat je moet zijn.
Als je dat doet, voelt het alsof je langzaam terug thuiskomt in jezelf.

En van daaruit krijgt elke rol die je vervult opnieuw betekenis, zonder dat het je energie wegneemt.

Mocht je graag ontdekken hoe je dit in je eigen leven kan toepassen, dan begeleid ik je hier graag in.